De CAN-bus is een tweedraads seriële communicatiebus. De twee draden worden CAN High en CAN Low genoemd. Deze twee draden zijn in elkaar gedraaid om bescherming te bieden tegen elektromagnetische interferentie (EMI) en om signaalvervorming te minimaliseren.
De CAN High-draad draagt de hoogspanningssignalen en de CAN Low-draad draagt de laagspanningssignalen. De CAN-busdraden zijn aan elk uiteinde afgesloten met een weerstand om ervoor te zorgen dat het signaal goed wordt afgesloten en signaalreflecties te voorkomen.
De bedrading van de CAN-bus gebeurt in serieschakeling, waarbij alle apparaten of knooppunten in serie zijn aangesloten. Elk knooppunt in het netwerk is verbonden met het vorige knooppunt en het volgende knooppunt in de keten. De eerste en de laatste knooppunten in het netwerk zijn met elkaar verbonden en vormen een lus.
De CAN-busbedrading kan in twee hoofdgedeelten worden verdeeld: de hoofdbus en de stubs. De hoofdbus is de hoofdcommunicatielijn tussen de knooppunten. De stubs zijn kortere draden die zich aftakken van de hoofdbus om verbinding te maken met verschillende apparaten.
De CAN-busbedrading is gestandaardiseerd en volgt een specifieke kleurcode voor de draden. De CAN High-draad is meestal oranje/wit gekleurd, en de CAN Low-draad is meestal wit/oranje gekleurd. Deze kleuren worden gebruikt om de draden te identificeren en ervoor te zorgen dat de bedrading correct wordt uitgevoerd.
Over het geheel genomen is de bedrading van de CAN-bus eenvoudig en betrouwbaar. Het is ontworpen om een snel en betrouwbaar communicatiesysteem te bieden en wordt veel gebruikt in verschillende toepassingen over de hele wereld.
